Rumba- nazywana tańcem miłości lub tańcem namiętności. Wchodzi w skład 10 tańców towarzyskich. Rumba rozliczana jest na “raz, dwa, trzy, cztery”. Rozliczenie tempa kroku podstawowego to wolny, szybki, szybki. Trzymanie podobnie jak w innych tańcach latynoamerykańskich może być otwarte (za jedną rękę) lub zamknięte (obiema rękoma). Ciężar ciała musi być stale utrzymywany nad palcami stóp.

Chodzenie w tym tańcu odbywa się na nogach wyprostowanych w kolanach. Partnerka w rumbie kusi i wymyka się, partner zaś prezentuje swą wybrankę i pozornie podejmuje jej grę, ale tak naprawdę to on prowadzi. Rumbę na Turniejach Tańca tańczy się jako trzecią z pięciu tańców latynoamerykańskich.

Rumba kubańska

Należy podkreślić, że rumba kubańska z towarzyską ma wspólną tylko nazwę. Zarówno muzyka jak i taniec są zupełnie różne.

Rumba składa się z trzech różnych stadiów muzycznych, które można pogrupować w następujący sposób: Diana - wstęp w postaci melodyjnego fragmentu bez spójnego tekstu, za to z krótkimi chaotycznymi frazami, które mają za zadanie stworzyć odpowiednią atmosferę

W Rumbie istnieją trzy style:

* Columbia - szybka Rumba, którą tańczy mężczyzna. Składa się z ruchów akrobatycznych zapożyczonych z tańców takich jak “íremes” czy “diablito cubano”, tańczonych przy akompaniamencie rytmu wybijanego przez bęben quinto. Chociaż La Columbia praktykuje się na Kubie, nie przeniosła się ona na pozostałe wyspy karaibskie.

* Guaguancó - najważniejszy ze stylów Rumby. Charakteryzuje się częścią śpiewaną, w której jest opisywane jakieś wydarzenie lub jedna z postaci z danej społeczności. Taniec jaki towarzyszy temu stylowi Rumby to gra, w której partnerzy zalotnie starają się wzbudzić w sobie wzajemne zainteresowanie, a zarazem nie pozwalają zbliżyć się za bardzo do siebie. Mężczyzna próbuje w tym tańcu “zaszczepić” (”vacunar”) kobietę, wykonując odpowiednie ruchy biodrami, przy czym kobieta usiłuje się zakryć, aby uniknąć “zaszczepienia” (”vacunao”).

* Yambú - wolna Rumba, gdzie tancerze robią ruchy charakterystyczne dla starszych ludzi. Tutaj, w odróżnieniu od guaguancó nie znajdziemy ruchów biodrami majšcego na celu “zaszczepienia” tancerki. W Yambú w części śpiewanej często się wstawia zwrot “en el yambú no se vacuna” - “w Yambú się nie ‘zaszczepia’”, żeby zaznaczyć formę w jakiej powinno się tańczyć ten styl. Obecnie Yambú praktykuje się tylko wśród profesjonalnych grup tanecznych na Kubie.

żródło: wikipedia